Artysta malarz, projektant i wykonawca tkaniny artystycznej, pedagog.

Był synem Andrzeja Strzeleckiego i Juliany (nazwisko panieńskie Pachucy). Po ukończeniu Szkoły Powszechnej w Sieciechowie, kontynuował naukę w Gimnazjum im. Tytusa Chałubińskiego w Radomiu, gdzie otrzymał świadectwo dojrzałości. W czasie II wojny światowej pracował na kolei w Skarżysku Kamiennej. Należał do Armii Krajowej, od 16. roku życia działał pod pseudonimem „Mały” w oddziale „Szarego”.

W 1945 r. przyjechał do Gdańska i zatrudnił się w Biurze Odbudowy Portów w Nowym Porcie jako referent. 16 września 1946 r. zdał egzamin wstępny do Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Gdańsku z siedzibą w Sopocie. Malarstwo studiował w Pracowni prof. Artura Nachta-Samborskiego, a tkaninę u prof. Józefy Wnukowej. Za osiągnięcia w nauce otrzymywał stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki, m.in. za rok 1948/1949. W czasie studiów należał m.in. do Bratniej Pomocy a także do Akademickiego Związku Sportowego „Wybrzeże”. Od 1950 r. pracował w zespole absolwentów Pracowni Tkaniny PWSSP zrzeszonych w Spółdzielni „Tęcza” przy Centrali Przemysłu Ludowego i Artystycznego Cepelia. Realizował ponadto mapy geodezyjne m.in. Pomorza, Żuław, na zlecenia urzędów.

W 1951 r. poślubił „Zulę” – Wacławę Zuzannę Bartoszewicz (1924-2012) studiującą także w Pracowniach prof. Artura Nachta-Samborskiego i prof. Józefy Wnukowej. Cztery lata później urodził się syn Wojciech, również artysta, profesor Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej. Małżeństwo Strzeleckich od lat 50. do lat 70. XX w. wspólnie projektowało i wykonywało liczne prace, szczególnie z dziedziny tkaniny artystycznej i dekoracyjnej. Zamieszkali w Sopocie w niewielkim domku przy ul. Obrońców Westerplatte 27, niemal naprzeciwko Willi Bergera, ówczesnej siedziby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, przeniesionej w 1954 r. do Wielkiej Zbrojowni w Gdańsku. Niedługo potem, obok, stanął dwukondygnacyjny dom, który Marian Strzelecki współzaprojektował w oryginalnej stylistyce, jakby połączonych idei modernizmu (ascetyczna geometria) z surrealizmem (ogromne okno, niczym z obrazu René Magrittea). Artysta również dekorował wnętrze domu, tworząc m.in. plafon malarski w głównym holu (salon, meble, tkaniny na ściany zamiast tapet). W połowie lat 60. zaprojektował i wykonał polichromie w piwnicy. Było to miejsce spotkań międzynarodowego grona artystycznego. Strzeleccy prowadzili dom otwarty, który był chętnie odwiedzany przez ludzi kultury. Do częstych gości Państwa Strzeleckich należeli m.in.: Jan i Irena Parandowscy, Wanda Wiłkomirska, Jerzy Waldorff, Barbara Hesse-Bukowska, Zbyszek Cybulski, Bogusław Kobiela, Gustaw Holoubek, Magdalena Zawadzka, Tadeusz Fijewski, Artur Nacht-Samborski, Stefania Liszkowska, Barbara i Andrzej Cybulscy, Stanisław Skóra, Henryk Rostworowski, Alina i Czesław Centkiewiczowie Władysław Jackiewicz z rodziną, Bohdan Borowski, Jerzy Zabłocki, Wanda Wiśniewska, Ignacy Witz, Lorien Herber prezes radia Kanada, Loui Wei z żoną – osobowości z branży muzycznej, Andrzej Dyakowski, Przemysław Dyakowski, Ewa Demarczyk i in. Jak pisze Maria Gałecka, „Przyciągała ich serdeczna, niewymuszona atmosfera tego domu, w którym dyskusje trwały często do białego rana, przy smakowitym posiłku (…). Miejscem biesiad był ogród, a w razie niepogody, artystyczna piwnica, w całości dekorowana barwnym ornamentem”[1]. 2 czerwca 1975 r. doszło do tragicznego pożaru drewnianej pracowni Zuli i Mariana Strzeleckich w Sopocie, w którym ogień strawił ogromną liczbę ich realizacji, a także matryc, projektów i materiałów archiwalnych. Gabriela Kurowska, kuratorka indywidualnej wystawy Strzeleckiego zorganizowanej w 2003 r. w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, we współpracy z Zulą Strzelecką i Wojciechem Strzeleckim zaprezentowała grupę prac, cudem ocalałych z pożaru. Było to około stu wielobarwnych szkiców do tkanin, które zachwycały barwami, dynamiką połączoną z finezją kompozycji, z unikatowymi interpretacjami flory, fauny, sylwetek fantasmagorycznych, na poły baśniowych, z wyraźniejszą aurą nadrealistyczną.

Na początku lat 60. XX w. do domu Strzeleckich przybyła ekipa filmowa Telewizji Polskiej, realizując film o artystach, którego fragmenty były eksponowane na wystawie w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie pt. Zula Strzelecka (1924-2012) – oikos, intonacje natury[2]. 

W l. 1951-1956 Strzelecki był asystentem w Pracowni prof. Józefy Wnukowej oraz pracował w Zakładzie Naukowo-Badawczym Tkaniny Dekoracyjnej przy PWSSP w Gdańsku z siedzibą w Sopocie. Równolegle wykonywał freski, sgraffita i mozaiki na fasadach kamienic przy ul. Długiej w Gdańsku podczas odbudowy miasta. Egzamin dyplomowy na Wydziale Malarstwa w dziedzinie Tkaniny Dekoracyjnej obronił 28 lutego 1955 r.

Strzeleccy wspólnie zrealizowali liczne tkaniny: plenerowe, kurtyny, makaty oraz wielkoformatowe tkaniny wykładzinowe nazywane kołtrynami (m.in. do zamku w Gołuchowie, Zamku Książ, Ratusza Głównego Miasta w Gdańsku). Pod opieką artystyczną prof. Wnukowej realizowali także kostiumy dla zespołów Pieśni i Tańca Śląsk oraz Mazowsze, w których wykorzystywane były historyczne klocki drukarskie i tkaniny. W 1954 r. Strzelecki wykonał m.in. makatę na 500-lecie Miasta Gdańska, obok motywów heraldycznych, włączył w tle podzielonym na cztery strefy, motywy morza, nieba, lasów i pól. Motywy natury ujął także m.in. w tkaninie pt. Fregaty (1955) czy około rok wcześniejszej kompozycji pt. Melodia jesienna (z poetycko zinterpretowanymi sylwetkami drzew, ptaków, roślin i m.in. pasikonika grającego na skrzypcach). Wraz z żoną wprowadzali do dzieł poetykę surrealizującą, nawet gdy trawestowali m.in pasy słuckie, włączali też motywy ze sztuki ludowej, flory i fauny, jako metafory głębin morskich.

Od około 1958 r. Marian Strzelecki rozpoczął zagraniczne podróże artystyczne, m.in. do Egiptu, przeważnie osobno (choć niekiedy towarzyszyła mu Zula Strzelecka). Wspólnie rozpoczęli podróże na początku lat 70. XX w., gdy weszły takie możliwości w czasie polityki Edwarda Gierka. Zwiedzili Włochy, Austrię – zwłaszcza Wiedeń, Niemcy, Czechosłowację, Szwajcarię, Szwecję, Norwegię, Niemcy, Danię, Skandynawię, Węgry, Litwę (zwłaszcza miasta: Wilno, Druskienniki), ponadto Turcję, Egipt, Jugosławię i Francję.

Małżeństwo Strzeleckich projektowało także scenografie, kostiumy, tkaniny, m.in. do planów filmowych Teatru Telewizji oraz filmu polskiego, w tym do produkcji reżysera Aleksandra Forda pt. Krzyżacy (1960). W 1969 r. Ignacy Witz podkreślił bogactwo tkanki malarskiej, realizacji Mariana Strzeleckiego, wyróżniając m.in. batiki na płótnie, a także przemyślane odwołania do wzorów, „jakie niegdyś wytłaczane były w kurdybanach czy adamaszkach, do techniki kołtryn. [jego] tkaniny posiadają ogromną zdolność adoptowania się i integrowania z nowoczesnymi wnętrzami architektonicznymi (…) [którym nadają] osobliwy wdzięk, który jest przede wszystkim subtelnością oraz czułością wyrazu plastycznego”, pisał[3].

11 lutego 1973 r. Marian Strzelecki zmarł w szpitalu w Gdyni, w wyniku obrażeń doznanych w wypadku samochodowym na terenie Kaszub. Został pochowany na Cmentarzu Katolickim w Sopocie. Nagrobek w geście solidaryzowania się z Zulą i Wojciechem Strzeleckim zaprojektowali Wiktor Tołkin i Stanisław Skóra.

Zula Strzelecka wraz z synem Wojciechem Strzeleckim rozpoczęli starania o realizację indywidualnej wystawy memoratywnej Mariana Strzeleckiego w Muzeum Narodowym w Gdańsku, którą otwarto w czerwcu 1973 r. pt. Marian Strzelecki (1924-1973) i wydano katalog z tekstem Wandy Wiłkomirskiej. W kolejnych latach rekomendowali dokonania Strzeleckiego do wystaw w Polsce i za granicą. Najważniejszymi dziedzinami, w których wyrażał się twórczo Artysta były obok tkaniny, malarstwo sztalugowe, monumentalne: freski, sgraffita, ponadto ceramika, mozaika architektoniczna, nadruki tkanin na kaflach oraz architektura (m.in. współprojektowanie domu rodzinnego). Artysta był współautorem nowatorskiej metody dekorowania tkanin, polegającej na połączeniu tzw. filmodruku (przenoszenie motywów dekoracyjno-raportowych na duże formaty płótna) z ręcznym malarstwem, którą Maria Gałecka określiła jako „rozmalowany druk”[4]. Technika ta, będąca odmianą serigrafii i malarstwa, gwarantowała tkaninom wartościowe walory estetyczne, rodzaj skomunikowania ze sztuką współczesną poprzez zachowanie demokratyzującego charakteru „odbitki”, a zarazem aluzyjność do epok historycznych poprzez motywy kompozycyjne, ponadto ekspresywny charakter, poprzez podmalowywanie ręczne detali. Włodzimierz Cygan zauważył, że sam sitodruk, „dzięki stosowaniu matryc pozwalał na powielanie i raportowanie wzorów i (…) na uzyskiwanie spektakularnych formatów w stosunkowo krótkim procesie wykonawczym”[5].

Dokonania Mariana Strzeleckiego ujmowane są także w kontekście genezy pracowni druku na tkaninie, która istniała od 1947 r. na Wydziale Malarstwa i Architektury PWSSP (jeszcze w Sopocie), założonej i prowadzonej przez prof. Józefę Wnukową. Od czasów studiów, Strzelecki interesował się fenomenem gobelinów, projektował je i wykonywał. W kolejnym etapie, gdy już łączył druk z techniką malarską przeszedł od tkanin raportowanych do, „kompozycji całościowych. Początkowo operował układem pasmowym bądź równomiernym rytmem na całej powierzchni tkaniny, następnie zaczął przełamywać i pozornie zacierać rytm poprzez nakładanie na siebie różnego rodzaju ornamentu”, pisała Maria Gałecka[6]. Osobowość Mariana Strzeleckiego była m.in. przywoływana w historycznych wystawach kuratorskich, zarówno tych inicjowanych przez Zulę i Wojciecha Strzeleckich w kraju i za granicą, jak i prof. Adama Harasa, organizowanych cyklicznie w ramach Święta Ulicy Obrońców Westerplatte od 1999 r. i w pierwszych latach XXI w., jak Studenci lat powojennych 1945-1955. Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych w Sopocie (wystawa historycznych fotografii, kurator, aranżacja i teksty Adam Haras). Przywoływany jest także w licznych najnowszych wykładach prof. Wojciecha Strzeleckiego, czy wystawach problemowych.

[1] Maria Gałecka, Marian Strzelecki, w: Marian Strzelecki (1924-1997), red. Gabriela Kurowska, Państwowa Galeria Sztuki, Sopot 2003, s. 3. [2] Zula Strzelecka (1924-2012) – oikos, intonacje natury, red. Dorota Grubba-Thiede, , Państwowa Galeria Sztuki, Sopot 2015. [3] Ignacy Witz, Plastycy Wybrzeża, Gdańsk 1969, s. 180. [4] Maria Gałecka, Marian Strzelecki…, s. 3-5. [5] Włodzimierz Cygan, Historia Pracowni Tkaniny Artystycznej w gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych, w: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku 1945-2005, Tradycja i współczesność, red. Wojciech Zmorzyński, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Gdańsk 2006, s. 123. [6] Maria Gałecka, Marian Strzelecki..., s. 4. 

WYSTAWY (wybór)

Wystawy indywidualne bądź w duecie z Zulą Strzelecką

• 1965 – Marian Strzelecki. Malarstwo, BWA Sopot
• 1965 – Marian Strzelecki. Malarstwo, ZPAP Gdańsk
• 1965 – Marian Strzelecki, Malarstwo, Gdynia
• 1965 – Marian Strzelecki Malarstwo – Tkanina, Montreal, Kanada
• 1965 – Marian Strzelecki Malarstwo – Tkanina, Nowy Jork, USA
• 1965 – Marian Strzelecki, Malarstwo – Tkanina, Gdańsk
• 1967 – Wystawa Tkaniny Mariana Strzeleckiego. Galeria Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, Warszawa
• 1968 – Wystawa Mariana i Zuli Strzeleckich, Izba Regionalna – Dom Kultury, Kościerzyna
• 1971 – Wystawa Mariana i Zuli Strzeleckich, Göppingen, Niemcy
• 1972 – Wystawa Mariana i Zuli Strzeleckich, Lowenstein, Niemcy
• 1973 – Marian Strzelecki 1924-1973, Muzeum Narodowe, Gdańsk
• 2015 – Zula Strzelecka [+ Marian Strzelecki] – Oikos, intonacje Natury, Państwowa Galeria Sztuki, Sopot

zbiorowe

• 1950 – Ogólnopolska Wystawa Młodzież Walczy o Pokój, Muzeum Narodowe, Warszawa
• 1951 – Pokaz tkaniny sopockiej opartej na motywach ludowych z Zakładu Tkaniny Dekoracyjnej PWSSP w Gdańsku z siedzibą w Sopocie, SARP, Warszawa
• 1952 – I Ogólnopolska Wystawa Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej, CBWA Zachęta, Warszawa
• 1952 – Wiosenny Pokaz Mody Cepelia  DESA, Warszawa
• 1952 – Wystawa zbiorowa Stowarzyszenia Architektów Polskich, SARP, Warszawa1953 – Młodzież w walce o pokój, IV Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów, Bukareszt, Rumunia
• 1953 – współtworzenie pawilonu Polskiego na międzynarodowej wystawie, Pekin
• 1954 – Doroczna IX Wystawa Okręgowa ZPAP, BWA Sopot
• 1955 – Wystawa zbiorowa w Wielkiej Zbrojowni, PWSSP, Gdańsk
• 1955 – Tkanina i Ceramika. Wystawa Tkanin i Ceramiki, wykonanych przez zespoły Zakładów Tkanin i Ceramiki przy W.S.S.P. w Sopocie pod kierunkiem prof. Józefy Wnukowej i Hanny Żuławskiej, CBWA, Zachęta Warszawa
• 1956 – Wystawa polskiej ceramiki i tkaniny stosowanej, Niemiecki Instytut Sztuki Stosowanej, Berlin
• 1957 – Salon Gdańskiego Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków, BWA, Sopot
• 1958 – Wystawa Tkaniny Sopockiej, XI Festiwalu Sztuk Plastycznych w Sopocie, BWA Sopot
• 1962 – Współczesna Polska Tkanina Artystyczna, XV Festiwal Sztuk Plastycznych, BWA, Sopot
• 1964 – Ogólnopolska Wystawa Tkaniny, Ceramiki i Szkła CBWA Zachęta, Warszawa 1968 – Wystawa Malarstwa i Tkaniny Muzeum Pomorskie, Gdańsk
• 1965 – Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych Gdańsk 1945-1965, PWSSP, Gdańsk
• 1965 – Wystawa Sztuki Współczesnej, Kanada
• 1965 – Wystawa sztuki współczesnej, Nowy Jork, USA
• 1967 – Grafika, Tkanina, Ceramika, GTPS, Galeria ZPAP Dwór Artusa w Gdańsku
• 1968 – Wystawa Grupy Gdańskiej, Galeria ZPAP Kraków;
• 1968 – Wystawa Grupy Gdańskiej, Galeria ZPAP Zakopane
• 1968 – Wystawa sztuki współczesnej, Stuttgart, Niemcy
• 1968 – 21 Gdańskich Malarzy. Wystawa Malarstwa w Krakowie, współorganizator Gdański Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, BWA, Kraków
• 1970 – Międzynarodowa Wystawa Pędzel i Pióro, PEN-Club, Warszawa (kurator Jan Parandowski)
• 1972 – Zbiory Sztuki Współczesnej Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w XV-lecie GTPS. Malarstwo, Grafika, Rzeźba, Pałac Opatów w Oliwie Oddział Muzeum Pomorskiego w Gdańsku (od 1972 r. Muzeum Narodowe w Gdańsku)
• 1973 – Textil aus Polen, Löwenstein, Niemcy
• 1976 – Plastyka Wybrzeża, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Pałac Opatów w Oliwie
• 1984-1985 – Tkanina artystyczna w 40-leciu PRL, Centralne Muzeum Włókiennictwa, Łódź; Centralne Biuro Wystaw Artystycznych Zachęta, Warszawa; Biuro Wystaw Artystycznych, Częstochowa; Biuro Wystaw Artystycznych, Szczecin; Biuro Wystaw Artystycznych, Kraków
• 1986 – Wystawa „Stare szkło i tkaniny”, Muzeum Narodowe, Gdańsk
• 1993 – Pasy kontuszowe i recepcja ich formy, Muzeum Okręgowe, Wałbrzych; Centralne Muzeum Włókiennictwa, Łódź
• 2008-2009 – Pas kontuszowy – recepcja formy, recepcja mitu, Centralne Muzeum Włókiennictwa, Łódź
• 2011 – Powojenna gdańska tkanina i ceramika artystyczna, Oddział Sztuki Nowoczesnej - Pałac Opatów, Muzeum Narodowe w Gdańsku
• 2012 – Młodość sztuki naszego czasu – tkanina malowana i drukowana lat 50. i 60. XX w., Centralne Muzeum Włókiennictwa, Łódź
• 2013 – Splendor tkaniny, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa
• 2024 – Przestrzeń jest dla mnie Osobą. Wanda Czełkowska & All, – międzynarodowa wystawa, Historyczna Pracownia Sztuki Konceptualnej Wandy Czełkowskiej i Teatr Druga Strefa, Warszawa

Nagrody i wyróżnienia (wybór)

• 1950 – wyróżnienie z tkactwa za projekt „dywanu smyrneńskiego”
• 1950 – II oraz III nagroda w Konkursie Ministerstwa Kultury i Sztuki za projekt tkaniny drukowanej osnutej na motywach ludowych
• 1953 – II Nagroda za pracę Młodzi budowniczowie (współautorka Zula Strzelecka) na Festiwalu Młodzieży w Bukareszcie

Źródła

Archiwum prof. Wojciecha Strzeleckiego.

Archiwum Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.

Archiwum Zachęty Narodowej Galerii Sztuki.

Jerzy Afanasjew, Marian Strzelecki. Kompozycje na tkaninie i pasy dekoracyjne, w: Wystawa Tkaniny Mariana Strzeleckiego, Galeria Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, Warszawa 1967.

Hubert Bilewicz, Jaskółki nowoczesności. Wystawa tkanin i ceramiki sopockiej w Warszawie w 1955 roku, w: Wizje nowoczesności/Lata 50. i 60. – wzornictwo, estetyka, styl życia. (Materiały z sesji Lata 50. i 60. w Polsce i na świecie: estetyka, wizje nowoczesności, styl życia, towarzyszącej wystawie „Chcemy być nowocześni. Polski design 1955-1968 z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowe, Warszawa 2012, s. 13-14.

Janusz Bogucki, [wstęp], w: I Ogólnopolska Wystawa Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej, maj–czerwiec–lipiec 1952, CBWA, Warszawa [1952].

Andrzej Cybulski, Sopot – mała ojczyzna, „Rocznik Sopocki” 1997, XII, s. 92-93.

Włodzimierz Cygan, Historia Pracowni Tkaniny Artystycznej w gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych, w: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku 1945-2005, Tradycja i współczesność, red. Wojciech Zmorzyński, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Gdańsk 2005, s. 123.

Marek Czapelski, I Ogólnopolska wystawa architektury wnętrz i sztuki dekoracyjnej (26.05-23.07.1952), Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2014, dostęp 1.04.2026, https://zacheta.art.pl/pl/wystawy/1-ogolnopolska-wystawa-architektury-wnetrz-i-sztuki

Krystyna Czarnocka, Tkanina i Ceramika Szkoły Sopockiej, „Przegląd Kulturalny”, 1955, nr 23, s. 4.

Anna Demska, Polska tkanina dekoracyjna okresu poodwilżowego – nowe perspektywy, nowe techniki, Wzornictwo w PRL-u, „Formy. Wzornictwo PRL-u”, 2022, nr 15, dostęp 14.03.2026, https://formy.xyz/artykul/polska-tkanina-dekoracyjna-okresu-poodwilzowego-nowe-perspektywy-nowe-techniki/

Krystyna Fabijańska-Przybytko, [Wstęp], w: Plastyka Wybrzeża. Ceramika, Tkanina, Metaloplastyka, Biżuteria, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Pałac Opatów w Oliwie, Gdańsk 1976.

Marian Strzelecki (1924-1997), red. Gabriela Kurowska, Państwowa Galeria Sztuki, Sopot 2003, s. 1-5.

Marian Strzelecki 1924-1973, katalog wystawy, Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. Muzeum Narodowe, Gdańsk 1973

Aleksandra Kozłowska, Wojciech Strzelecki, Sopocianie – Muzeum Sopotu, dostęp 1.04.2026, http://www.sopocianie.muzeumsopotu.pl/relacja/mieszkancy-ulicy-artystow-wojciech-strzelecki

Kazimierz Nowosielski, Marian Strzelecki 1924-1973, tkanina i malarstwo, „Topos” 2003, nr 1-3, s. 244-245.

Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych Gdańsk 1945-1965, red. Józefa Wnukowa, Toruń 1965.

Pas kontuszowy – recepcja formy, recepcja mitu, red. Małgorzata Wróblewska Markiewicz, Centralne Muzeum Włókiennictwa, Łódź 2008.

Pasy kontuszowe i recepcja ich formy, Wałbrzych, red. Małgorzata Wróblewska Markiewicz, Muzeum Okręgowe w Wałbrzychu, Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi 1993.

Zula Strzelecka (1924-2012) – Oikos, Intonacje Natury [Oikos, Nature’s Intonations], [katalog wystawy], Państwowa Galeria Sztuki, red. Dorota Grubba-Thiede, Sopot 2015.

Stanisław Seyfried, Wspomnienie o Zuzannie Strzeleckiej „Zuli”, „Wybrzeże24” 2012, 25 IX, dostęp 1.04.2026, https://wybrzeze24.pl/salon-sztuki-gdanskiej/wspomnienie-o-zuzannie-strzeleckiej-zuli

Tkaniny Sopockie na XI Festiwalu Sztuk Plastycznych w Sopocie, red. i kurator Józefa Wnukowa, BWA, Sopot 1958.

Ignacy Witz, Plastycy Wybrzeża, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1967, s. 180-181.

Ignacy Witz, Grupa Wprost, tkaniny Strzeleckiego, „Życie Warszawy” 1967, nr 267, 18 XI.

Józefa Wnukowa, Historia uliczki Obrońców Westerplatte w latach 1945-1998, „Topos” 2001, nr 6 (61), s. 154-155.

Współczesna Polska Tkanina Artystyczna na XV Festiwalu Sztuk Plastycznych w Sopocie, red. i kurator, Józefa Wnukowa, Sopot 1962.

Tkanina i Ceramika. Wystawa tkanin i ceramiki, wykonanych przez zespoły Zakładów Tkanin i Ceramiki przy W.S.S.P. w Sopocie pod kierunkiem prof. Józefy Wnukowej i Hanny Żuławskiej, CBWA, Zachęta, Warszawa 1955.

Oprac. Dorota Grubba-Thiede

Red. Anna Polańska