Akademia w Mieście
(Pół)rocznik Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku
nr 17, kwiecień 2026

Wydawca:
Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Targ Węglowy 6
80-836 Gdańsk
wydawnictwo@asp.gda.pl
asp.gda.pl

Koncepcja numeru: Ola Halicka, doktoranci i doktorantki Szkoły Doktorskiej ASP w Gdańsku

Redakcja, korekta, opracowanie tekstów: Ola Halicka

Projekt i opracowanie szablonu wydawnictwa oraz okładki: Barbara Bugalska

Skład i łamanie: Barbara Bugalska

Zdjęcia portretowe i zbiorowe doktorantów i doktorantek oraz portrety dr. hab. Marka Jóźwickiego, prof. ASP i Eugenii Tynnej: Magdalena Czajka-Cardoso

Zdjęcia na stronach 83, 87, 88, 91 pochodzą z archiwum Szkoły Doktorskiej.

Elementy wizualne portfolio na podstawie materiałów przekazanych przez doktorantów i doktorantki.

Nakład: 250 egz.

Druk
Zakład Poligraficzny NORMEX
Iwona Morawczyńska
Geodetów 8
80-298 Gdańsk

ISSN: 2544-422

Ze wstępu dr. hab. Marka Jóźwickiego, prof. ASP:

Numer „Akademii w Mieście” poświęcony Szkole Doktorskiej Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku domaga się może przede wszystkim jednego: zatrzymania nad pytaniem, czym właściwie są badania artystyczne i projektowe – a czym nie są. Zagadnienie to powraca, ponieważ w obszarze sztuki i projektowania granice nigdy nie są oczywiste. Twórczość artystyczna czy projektowa może przecież istnieć bez ambicji badawczej, ale badania nie mogą obyć się bez twórczej wyobraźni, bez ryzyka, bez intuicji, bez wejścia w obszar jeszcze nieuporządkowany. A jednak nie są tym samym. Badanie nie zaczyna się tam, gdzie pojawia się sama ekspresja, lecz tam, gdzie praktyka zaczyna rozpoznawać własne narzędzia, własne ograniczenia, własne pytania, a następnie świadomie poddaje je próbie, opisowi, weryfikacji i dalszej przemianie.

Właśnie w tym sensie Szkoła Doktorska ASP w Gdańsku jawi się jako miejsce szczególne. Nie jako przestrzeń oddzielona od życia pracowni, doświadczenia materiału, procesu projektowego czy od indywidualnej ścieżki twórczej, ale jako miejsce, w którym te doświadczenia przestają być tylko prywatne albo wyłącznie warsztatowe. Zaczynają być rozpoznawane jako nośniki wiedzy, która nie zawsze daje się ująć w prostym modelu naukowego dowodu, ale mimo to podlega porządkowaniu, krytycznemu namysłowi i komunikowaniu. To właśnie ten moment przejścia – od działania do samoświadomości działania, wydaje się jednym z najcenniejszych obszarów pracy doktorskiej w uczelni artystycznej.