Słodki sen Onana. Ćwiczenia z nienawiści
Data: 15/11–15/12/2025
Słodki sen Onana. Ćwiczenia z nienawiści
Wystawa czynna: 15.11-15.12.2025
Miejsce: Rooms Gallery, Olejarna 2 w Gdańsku
artysta: Rafał Kołacki
kuratorka: katarzyna lewandowska
koordynator: Rafał Placek
"Esencjalne zawłaszczenie odbywa się wówczas, kiedy tracimy swoją podmiotowość i stajemy się dla tego, który nas bierze w posiadanie, jego własnością. Nasza tożsamość i ciało przestają do nas należeć, zabierane przez oprawcę brutalnie i we fragmentach. Skoncentrowane ‘ja’ rozpękuje się, rozczłonkowuje i zanika. A on – kat, zadawala się cierpieniem i śmiercią. Podnieca go ból Innego. Od teraz swoją libidalność przekierowuje wyłącznie na stanowienie cierpienia i dawaniu sobie przyjemności.
Siedzi wygodnie na leżaku i onanizuje się na tle płonącej Gazy. Jest higieniczny. Po wszystkim wytrze mokre dłonie w przygotowane w tym celu chusteczki, leżące przy żołnierskich butach. Jego oczy patrzą na martwe miasto-ciało, w którym, w poszarzałym od trupiego popiołu powietrzu, widoczne są już tylko boleśnie okaleczone kikuty palestyńskich budynków.
A on trzepie konia.
Ziemia została rozjechana przez wojskowe samochody, a sady oliwne spalone. Zwierzęta wymordowane. Pomarańczy nie ma.
A on trzepie konia.
Matka, Siostra, Kochanka – Ziemia. Izraelski żołnierz zgwałcił Ją bestialsko. Naznaczył nasieniem narodu wybranego. Nie chciał zapładniać siksy (schekez), więc zrobił to tak, jak biblijny Onan, poza nią, ale jednak głęboko do jej wnętrza. Po tym akcie jest taki odprężony. I zrelaksowany. Poczuł ulgę i wytchnienie. Ciało boga zdelikatniało i osłabło. Zasnął we wnętrzu trupa, utulony śmiertelnym oddechem i wonią rozkładającego się ludzkiego i nieludzkiego mięsa.
Rafał Kołacki mierzy się z ludobójstwem. Stawia opór, protestuje, nie zgadza się. W swojej (nie)mocy powtórzył gest izraelskiego żołnierza. Jeden do jeden. Zmienił tylko SZCZEGÓŁ. Przed artystą znajduje się obóz koncentracyjny w którym wymordowano europejskich Żydów.
Rząd Netanjahu zbezcześcił pamięć o ofiarach Holokaustu. Swoim okrucieństwem wobec narodu Palestyńskiego udowodnił, że nie ma ŻADNEJ różnicy pomiędzy systemowymi decyzjami współczesnych polityków i ich wykonawcami, a nazistami, którzy doprowadzili do zagłady i apoteozy totalnego zła.
W XXI wieku dokonała się >>zbrodnia zbiorowa<<, za którą odpowiedzialny jest cały kolonialny świat." (katarzyna lewandowska)
"Tym, co mnie wewnętrznie porusza i zmusza do podjęcia tej pracy, jest bezdenna, przerażająca zagadka: jak głęboko upada człowieczeństwo, by widok najpotworniejszego cierpienia stał się źródłem podniecenia?
Pragnę wejść w skórę, w umysł tego izraelskiego żołnierza, który dokonał skandalicznego aktu masturbacji, spoglądając na ruiny Gazy – na ten krajobraz totalnej destrukcji. To nie jest tylko akt, to jest przepaść etyczna. Zadaję sobie pytanie: w co musiał tak głęboko uwierzyć, posługując się kategorią Hannah Arendt, by banalność zła (lub może jego ekstremalna, perwersyjna natura) doprowadziła do takiego biologicznego odruchu?
Żeby zmierzyć się z tym koszmarem, aby poczuć, gdzie leży ten absolutny koniec człowieczeństwa, postanowiłem nałożyć na siebie rolę tego żołnierza i odwrócić spojrzenie: skierowałem je na Auschwitz. Patrzę na ten teren, ponieważ tam, w pewnym momencie historii, tak jak dziś w Gazie, skończyło się człowieczeństwo. Moja praca jest próbą oszukania samego siebie, by poczuć ten wstrząs, to potworne pęknięcie, które pozwala na biologiczne podniecenie w obliczu upadku cywilizacji". (Rafał Kołacki)
November 15–December 15, 2025
Rooms Gallery, Olejarna 2 in Gdansk
Artist: Rafał Kołacki
Curator: katarzyna lewandowska
Coordinator: Rafał Placek
"Essential appropriation occurs when we lose our subjectivity and become the property of the one who takes possession of us. Our identity and body cease to belong to us, taken away by the tormentor brutally and in fragments. The ‘I’ breaks down, disintegrates, and disappears. And he—the executioner—is satisfied with suffering and death. He is aroused by the pain of the Other. From now on, he redirects his libido solely toward inflicting suffering and giving himself pleasure.
He sits comfortably on a deck chair and masturbates against the backdrop of burning Gaza. He is hygienic. Afterwards, he wipes his wet hands with tissues prepared for this purpose, lying next to hiscombat boots. His eyes look at the dead city-body, in which, in the air greyed by corpse ash, only the painfully mutilated stumps of Palestinian buildings are visible.
And he jerks off.
The land has been torn up by military vehicles, and the olive groves have been burned. The animals have been slaughtered. There are no oranges.
And he jerks off.
Mother, Sister, Lover – Earth. An Israeli soldier raped Her brutally. He marked her with the seed of the chosen people. He did not want to impregnate the shiksa (schekez), so he did it like the biblical Onan, outside of her, but still deep inside her. After this act, he is so relaxed. And at ease. He felt relief and respite. The body of the god softened and weakened. He fell asleep inside the corpse, lulled by the deadly breath and the smell of decaying human and nonhuman flesh.
Rafał Kołacki confronts genocide. He resists, protests, disagrees. In his power(lessness), he repeated the gesture of the Israeli soldier. One to one. He changed only one DETAIL. In front of the artist,there is the concentration camp where European Jews were murdered.
Netanyahu's government has desecrated the memory of the victims of the Holocaust. With its cruelty towards the Palestinian people, it has proven that there is NO difference between the systemic decisions of contemporary politicians and their executors and the Nazis who led to the Holocaust and apotheosis of total evil.
In the 21st century, a “collective crime” has been committed, for which the entire colonial world is responsible." (katarzyna lewandowska)
"What moves me internally and compels me to undertake this work is aninfinite, terrifying mystery: how low does humanity fall so that the sight of the most monstrous suffering becomes a source of arousal?
I want to get inside the skin, inside the mind of that Israeli soldier who committed the scandalous act of masturbating while looking at the ruins of Gaza – at this landscape of total destruction. This is not just an act; it is an ethical abyss. I ask myself: what did he have to believe so deeply, to use Hannah Arendt's category, for the banality of evil (or perhaps its extreme, perverse nature) to lead to such a biological reaction?
To face this nightmare, to feel where the absolute end of humanity lies, I decided to take on the role of that soldier and turn my gaze away: I directed it towards Auschwitz. I look at this area because there, at a certain moment in history, just like in Gaza today, humanity ended. My work is an attempt to deceive myself so as to feel this shock, this monstrous rupture that allows for biological arousal in the face of the collapse of civilisation." (Rafał Kołacki)
