w ramach Międzynarodowegp Festiwalu Fotografii Białystok Interphoto

wernisaż: 26.09.2024 r. o godz. 17:30
wystawa dostępna: 26.09 – 13.10.2024 r. pon. – pt. w godz. 14:00 – 18:00
miejsce: Kampus UwB, ul. Ciołkowskiego 1M

Więcej informacji – przejdź na stronę

In memoriam
2024
Cykl In memoriam to prace powstałe na podstawie fotografii znalezionych, zapożyczonych. Artystka wykorzystuje porzucone zniszczone, porysowane, zadeptane, spleśniałe negatywy niewiadomego autorstwa znajdowane w opuszczonych domach, fabrykach, kopalniach, agencjach towarzyskich, śmietnikach, etc.
Jerzy Lewczyński tak pisał w tekście „Archeologia fotografii” o cechach negatywu jego specyfiznych właściwościach:
„Jest też celem „archeologii fotografii” poszukiwanie świadków dawnych wydarzeń! Takim świadkiem w fotografii jest światło. Światło, które było bodźcem technologicznym procesów utrwalania rzecczywistości, i które wyrzeźbiło w negatywie dawną powszechną obecność! Negatyw stanowi więc ślad „tamtego” światła i jest autentycznym świadkiem minionych wydarzeń. To przyglądanie się światłu pozostałemu w negatywie może być tematem fascynujacych odkryć prowadzących do ujawnienia tajemnicy rzeźby negatywu!”
Ocalane, zapomniane, zniszczone negatywy stwarzają określoną prawdę – odnajdując w nich symbol sponiewieranej przeszłości, ślady ludzkiej egzystencji, korzystając z archiwalnego materiału wizualnego zupełnie anonimowych osób artystka próbuje za pomocą symbolicznej adopcji przywrócić im pamięć i godność. Sięgając do różnych zabiegów plastycznych, wykorzystując interwencje w obraz pozytywowy tworzy ze starych, zapomnianych negatywów, zestawy i montaże przywracające pamięć o osobach, wydarzeniach i miejscach.
Interwencje autorskie często są połączeniem anonimowych, znalezionych fotografii z bliznami na własnym ciele. Wszelkie pęknięcia, uszkodzenia i ślady czasu na użytych negatywach czy fotografiach są swego rodzaju bliznami. Blizny na zdjęciach. Wielowarstwowe prace, zniekształcone negatywy i zniekształcone fotografie w kontekście osobistych przeżyć tworzą opowieść o pamięci, przemijaniu i istnieniu.

Agnieszka Babińska
Ur. w Gdańsku artystka wizualna, fotografka, dydaktyczka, adiunktka na Kierunka Fotografia (Wydział Rzeźby i Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku), gdzie prowadzi Pracownię Fotografii Inscenizowanej). Ukończyła kierunek Fotografia na Wydziale Komunikacji Multimedialnej Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Uzyskała stopień doktora sztuki w dziedzinie sztuk filmowych w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi, Wydział Operatorski i Realizacji Telewizyjnej.
Zajmuje się fotografią inscenizowaną, od wielu lat fotografując siebie i konsekwentnie realizując prace o bardzo osobistym wymiarze, które zakwalifikować można do nurtu feministycznego. Patrząc od strony upodobań gatunków i konwencji zajmuje się fotografią klasyczną, ale w zasięgu jej zainteresowań jest również wideo-art., instalacja i nowe media. W swoich pracach podejmuje grę z własną tożsamością. Jednocześnie dotyka problemów kobiecości uwikłanej w stereotypy kulturowe. Artystka nie ustaje w poszukiwaniu swojego ja. Równocześnie interesuje ją „materialność” obrazu.