wernisaż: 20.10.2023, godz. 17:00

wystawa czynna: 21.10-14.11.2023, pn. – pt. w godz. 8.00 – 17.00

miejsce: Galeria OT Rondo, Słupsk

kuratorzy: Agnieszka Babińska, Krzysztof Przewoźny

(NIE)obecni – pobierz (125 KB) pdf

Międzynarodowa wystawa (NIE)obecni to zbiorowy projekt dziesiątki osób artystycznych. Wspólnym mianownikiem prezentowanych prac są obszary przebywania człowieka w kontekście jego (nie)obecności. Autorów połączyła potrzeba poruszenia tematów osobistych historii, problemu nieuchronności przemijania, wizualnego zapisu refleksji i emocji towarzyszących zaakcentowanej, ponadczasowej obecności. Środkami wyrazu dla tej refleksji są zarówno instalacja, obiekty, malarstwo i fotografia.

Agnieszka Babińska w Złotych Bliznach próbuje zrekonstruować ciało jako autonomiczną całość, przywołuje japońską filozofię akceptacji i celebracji autentyzmu. U jej podstaw leży przekonanie, że piękno tkwi w niedoskonałości, w tym co kruche, ulotne, zużyte, nadszarpnięte zębem czasu. Proces naprawy może być traktowany jako metafora ludzkiej egzystencji, która nie jest wolna od cierpienia, porażek i ułomności.

Izabela Borkowska w pracy Istność odnosi się nie tylko do konsumenckiej popkultury, ale również wierzeń, kultury i religii. Jej forma posiada równolegle wielowarstwową symbolikę.

W Nie jesteś sama opowiada o prawie decydowania o losie drugiego człowieka.

Rafał Borkowski w obiektach, tytułowych Flagach, odsyła nas widzów do kolektywnej admiracji bohatera, patrioty, idola. Wchodzącej w strefę adoracji nadając mu tym samym boskich cech.

Vanessa Bourdier haftuje na starych tkaninach czarną bawełnianą nicią swoje sny, swoje noce, opisując swoje subiektywne doświadczenia, przywołując w pamięci przodków, poszukując własnej tożsamości.

Mariusz Filipowicz w ruchomych obiektach Śmierć pozorna, portretach osób żyjących, w rozbitych porcelanach jakie kojarzymy z nagrobnymi wizrerunkami zmarłych odwołuje sie do kruchości ludzkiej egzystencji, nieuchronności przemijania i odchodzenia ale także ponadczasowej obecności zakotwiczonej w fotografii, utrwalonych w niej śladów obecności.

Antoine Martin przywołuje niewidzialną obecność tytułowej Adeline. To wizualny i zmysłowy esej, który przekracza granice rzeczywistości i dociera do przestrzeni pomiędzy dwoma światami. Jej (Adeline) niedokończona egzystencja staje się odbiciem naszego kruchego człowieczeństwa.

Agnieszka Piasecka w fotoobiekcie Memorabilia. Portret Nieznanego Żołnieża, inspirowanym dziewiętnastowiecznymi memorabiliami z Wojny Krymskiej dotyka nie tyle opowieści o konkretnym człowieku, co o ludzkim losie. Wykorzystana fotografia to anonimowy portret nieznanego Brytyjskiego żołnierza walczącego na Krymie w 1854 roku, suszone kwiaty i liście okalające portret mają charakter wanitatywny – symbolizują śmiertelność i przemijanie.

Beata Cedrzyńska w portretach wykonanych w technice mieszanej skupia się na treściach związanych z człowiekiem i człowieczeństwem. Twarze o ogromnym ładunku znaczeń symbolicznych konfrontuje z wewnętrznymi emocjami.

Anna Młotowska w Pękniętych pejzażach, instalacji przypominającej nagrobne płyty, składajacej się z fotografii bedących metaforą uczuć i przeżyć autorki ukazuje pejzaże osobistego rozłamu, które dzisiaj mogą być wewnętrznym krajobrazem toczącej sie za wschodnią granicą wojny.

Dana Yakymchuk w pracy Izolacja.Między sobą, miedzy nami, wykonanej w technice enkaustyki, odnosi się do samotności, wykluczeniu i izolacji, kreśląc grubą czerwoną linię granicy przestrzeni osobistej, opowiadając o trudnej (nie)obecności w świecie stereotypów i społeczeństwie.

Agnieszka Babińska