We wprowadzeniu do monografii Antonina Kałużna, autorka książki, artystka i wnuczka Stanisława Koniecznego, pisze m.in.

Stanisław Konieczny tworzył niewątpliwie innowacyjne ceramiczne formy z mistrzowskim kunsztem rzemieślniczym. Zmarł zdecydowanie za szybko, mając zaledwie 48 lat. Gdyby nie to, najprawdopodobniej w przestrzeni publicznej znalazłoby się więcej jego prac, a być może zająłby nawet ważne miejsce w kształtowaniu przestrzeni Gdańska. Pomimo krótkiego życia, Konieczny zrealizował wiele projektów artystycznych oraz prywatnych. W pełni rozkwitu twórczości stał w światowej czołówce ceramików.

Ceramik, rzeźbiarz, konstruktor, reprezentant pionierskiej Grupy Kadyńskiej. Zdobywca prestiżowych nagród – Wielkiego Dyplomu Honorowego (1968) oraz I nagród na I i II Międzynarodowym Biennale Ceramiki Artystycznej w Vallauris we Francji, Dyplomu Merito w XI Międzynarodowym Konkursie Ceramicznym Pro Tadino w Perugi we Włoszech (1969), I nagrody na Wystawie Ceramiki Artystycznej dwudziestopięciolecia PRL we Wrocławiu (1969) oraz dwóch medali na Międzynarodowej Wystawie Ceramiki Artystycznej w Sopocie (1970) i na Ogólnopolskiej Wystawie Rzeźby Polskiej w Sopocie (1974). Mianowany przez Ministra Kultury i Sztuki rzeczoznawcą w specjalności dzieł sztuki współczesnej w zakresie Rzeźby i Sztuki Użytkowej, Ceramiki i Szkła. Współinicjował i współtworzył Osiedle Artystów we Wdzydzach Kiszewskich z otwartymi pracowniami ceramicznymi, jak również współinicjował i współtworzył projekt oprawy ceramicznej dla nowo powstałej przestrzeni osiedla Zaspa-Młyniec. Zbudował pracownię rzeźbiarsko-ceramiczną z Andrzejem Boguckim, w której odbywały się wspólne praktyki ceramiki i nauka ceramiki prowadzona przez żonę Janinę Karczewską-Konieczną. Projektował i konstruował różne narzędzia i maszyny, które były trudne do zrealizowania ze względu na złożoność konstrukcji czy brak dostępu do informacji, planów i materiałów budowlanych. Do najbardziej imponujących sprzętów jego własnej konstrukcji należą: dwa piece ceramiczne, młyn do gliny oraz urządzenie do rozdrabniania szkliw zwane frytownicą.