Iga Niewiadomska

Kierunek studiów: Sztuka mediów
Tytuł pracy: „Drzemka”
Promotor: dr Wojciech Bąkowski

(ur. 1994, Warszawa). Zajmuje się płaskorzeźbą, rysunkiem, wideo i performance. W swojej twórczości posługuje się zredukowanym gestem, a jej prace często przyjmują surową i poetycką formę. Tworząc obiekty poszukuje elegancji w prostych materiałach i wyrafinowania w niedoskonałościach. Absolwentka Międzywydziałowej Pracowni Działań prof. Mirosława Bałki i dr hab. Katarzyny Krakowiak-Bałki. Dyplom magisterski zrealizowała z wyróżnieniem pod kierunkiem dr Wojciecha Bąkowskiego na Wydziale Sztuki Mediów ASP w Warszawie. Laureatka Nagrody Głównej w konkursie Upcoming 2024. Uczestniczka wystaw indywidualnych i zbiorowych. Mieszka i pracuje w Warszawie.

(born 1994, Warsaw). Graduate of the Interfaculty Studio of Activities of Mirosław Bałka and Katarzyna Krakowiak-Bałka and completed her MFA with honours under the supervision of Wojciech Bąkowski at the Academy of Fine Arts in Warsaw. Her multidisciplinary practice spans bas-relief, drawing, video, and performance. She employs a restrained visual language, often favouring raw, poetic forms. In her object-based works, she explores elegance in modest materials and sophistication in imperfection. She received the main prize in the Upcoming 2024 competition, She has participated in group exhibitions and presented her works at solo exhibitions. She lives and works in Warsaw.

Drzemka

Drzemka to karykatura snu, płytki stan pośredni między snem a jawą. Cykl obiektów i gipsowych reliefów, które pokazałam na mojej wystawie dyplomowej, to próby opisu tego doświadczenia i jego przejściowości. Figury czasu – zegary, budziki i wahadła – oraz widmowe scenografie odtwarzają zniekształcony świat widziany pod półprzymkniętymi powiekami. Transmisja wideo pokazuje wiszący nieopodal relief, naśladując mechanizm marzenia sennego. Wszystkie prace eksponowane są w ciszy i wyciemnieniu – jak w muzeum trwającej właśnie drzemki. W wideo Drzemka, aneksie do wystawy, zawarłam perspektywę śpiącej osoby, nad którą ciąży upływający czas. Wiszący w rogu kadru budzik po dyktatorsku odlicza sekundy do pobudki, a zarazem hipnotyzuje i usypia swoim wahadłowym ruchem.

A nap is a caricature of sleep, a shallow, intermediate state between sleep and wakefulness. The series of objects and plaster reliefs that I presented in my diploma exhibition is an attempt to describe this experience and its liminal nature. Time figures – clocks, alarm clocks, and pendulums – as well as surreal sceneries, recreate a distorted world seen through half-closed eyelids. The video transmission shows a relief hanging nearby, mimIcking the mechanism of a dream. All the works are exhibited in silence and dim light – as if in a museum of an ongoing nap. In the video A Nap, my a minor degree, I show the perspective of a sleeping person weighed down by the passing of time. The alarm clock, hanging in the corner of the frame, dictatorially counts down the seconds to waking, while simultaneously hypnotizing and lulling with its pendulum-like motion.