Norbert Sipos

Kierunek studiów: Rzeźba
Tytuł pracy: „Woda pamięci − pamięć wody”
Promotor: prof. dr hab. Józef Murzyn

(ur. 1998, Kołobrzeg). Ukończył Liceum Plastyczne im. Antoniego Kenara w Zakopanem. Dyplom w Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie uzyskał w 2024 roku z wyróżnieniem pod opieką prof. dr hab. Józefa Murzyna. W swojej twórczość zajmuje się tematyką natury, którą przedstawia nie tylko jako materialny żywioł, lecz także jako kategorię antropologiczną. Chętnie łączy ze sobą różne materiały, takie jak metal i kamień, próbując zrozumieć dialog między nimi. Prace często są minimalistyczne i wieloznaczne. Jego prace były prezentowane wielu ośrodkach artystycznych, m.in. w Muzeum Krakowa w Barbakanie. Uczestnik sympozjów rzeźbiarskich, m.in. w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

(born 1998, Kołobrzeg). Graduate of the Antoni Kenar High School of Arts in Zakopane and the Jan Matejko Academy of Fine Arts in Kraków (2024), where he received a diploma with honours under the supervision of Professor Józef Murzyn. In his practice, he explores themes related to nature, which he presents not only as a material force but also as an anthropological category. He eagerly combines different materials such as metal and stone, seeking to understand the dialogue between them. His works, often minimalist and ambiguous, have been exhibited in numerous art institutions, including the Museum of Kraków at the Barbakan. He has participated in various sculpture symposia, i.a. at the Centre of Polish Sculpture in Orońsko.

Woda pamięci − pamięć wody

Od kilku lat moje zainteresowania krążyły wokół czasu i jego szybkiego przemijania. Była to zarówno myśl niepokojąca, jak i wprowadzająca mnie w melancholię. Podczas wędrówek po górskich ścieżkach obserwowałem, jak rzeka zmienia się od źródła przez mały strumyk, aż do burzliwego i gwałtownego potoku. Charakterystyczny ruch wody, który jawił mi się czasem jako dominujący, niespokojny, drgający, wibrujący i odbijający światło, stał się dla mnie głęboką metaforą czasu. Z jednej strony rzeka była synonimem zmiany, jednak z drugiej strony od setek lat jest w tym samym miejscu. W ten sposób woda staje się trwałym elementem wyobrażeń, którymi staram się zmierzyć w mojej pracy rzeźbiarskiej.

For several years, my interests have revolved around time and its swift passage. It has been both a troubling thought and one that fills me with melancholy. While hiking along mountain trails, I observed how a river changes – from its source, through a small stream, to a turbulent and violent torrent. The characteristic movement of the water, which sometimes appeared to me as dominant, restless, quivering, vibrating, and reflecting light, became a profound metaphor for time. On one hand, the river was a synonym for change; on the other hand, it has remained in the same place for hundreds of years. In this way, water becomes a permanent element of the imagery I try to engage with in my sculptural work.