Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Autor: Dominika Wolska
Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Dominika Wolska
Kierunek studiów: Sztuka mediów
Tytuł pracy: „Utopijna Trajektoria”, „Kwitnący Lodowiec”
Promotor: prof. ASP dr hab. Jakub Wróblewski
Urodzona w 1998 roku w Warszawie, artystka wizualna, DJ-ka oraz projektantka. Absolwentka Wydziału Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2023 roku obroniła tytuł magistra sztuki z wyróżnieniem dziekańskim na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, na Wydziale Sztuki Mediów, w Pracowni 3D i Zdarzeń Wirtualnych II dr hab. Jakuba Wróblewskiego, prof. ASP oraz aneks w Pracowni Alternatywnego Obrazowania prof. Włodzimierza Szymańskiego. Artystka zastanawia się nad impasem antropocenu, nazwanego przez Bernarda Stieglera „epoką bez epoki”. Przedstawia utopijną wizję świata, w którym natura wygrywa z „epoką człowieka”.
Born in 1998 in Warsaw, she is a visual artist, DJ, and designer. She graduated from the Faculty of Design at the Academy of Fine Arts in Warsaw. In 2023, she earned her Master of Arts degree with a Dean's distinction at the Academy of Fine Arts in Warsaw, at the Faculty of Media Art, in Pracowni 3D i Zdarzeń Wirtualnych II dr hab. Jakuba Wróblewskiego, and in Pracowni Alternatywnego Obrazowania prof. Włodzimierza Szymańskiego. The artist contemplates the impasse of the Anthropocene, referred to by Bernard Stiegler as “the epoch without epoch”. She presents a utopian vision of a world where nature triumphs over the “age of man”.
Utopijna Trajektoria
Wpływ człowieka na środowisko naturalne jest nie do pominięcia. Nadszedł jednak moment, gdy należy zacząć myśleć o przyszłości planety i zapewnieniu jej bezpieczeństwa. Utopijna trajektoria to środowisko generatywne, które będąc zestawem symulacji, odzwierciedla geofizykę. Przedstawia utopijną wizję świata, w którym natura wygrywa z „epoką człowieka”. Towarzyszący projekcji utwór Filipa Kołodziejczaka jest kolażem syntezatorowych dźwięków rozciągniętych w czasie – pogłosów i ich imitujących wielkie, otwarte, puste przestrzenie.
Utopian Trajectory
The impact of humans on the natural environment is undeniable. However, the time has come to start thinking about the future of our planet and ensuring its safety. The Utopian Trajectory is a generative environment that, through a series of simulations, reflects geophysics. It presents a utopian vision of a world where nature triumphs over the “age of man”. Accompanying the projection is a piece by Filip Kołodziejczak, a collage of stretched synthesizer sounds – reverberations and echoes that mimic vast, open, empty spaces.
Kwitnący Lodowiec
Zainspirowana naturą i siłą pamięci, moją praktykę kieruje wrażliwość na materiały i proces wydobywania z codziennych form i przedmiotów ich emocjonalnego potencjału. Pracuję z tworzywami sztucznymi takimi jak szkło akrylowe, które pozyskuję z odzysku – jest to odpad postprodukcyjny. Rzeźbiłam formatki tak aby poprzez swój kształt przywoływały nam skojarzenia z naturą i jej ulotnością. Instalacja ma być pewnego rodzaju pamięcią po ludzkości i jej nadmiernej produkcji i konsumpcji. Poprzez wykorzystanie materiałów ze środowiska człowieka – ery antropocenu stanowi opozycję / kontrę do projekcji odrodzonego, generatywnego środowiska.
Blooming Glacier
Inspired by nature and the power of memory, my practice is guided by a sensitivity to materials and the process of extracting the emotional potential from everyday forms and objects. I work with plastics such as acrylic glass, which I source from recycling – it is a post-production waste. I sculpted the sheets in such a way that their shapes evoke associations with nature and its fleetingness. The installation is meant to be a kind of memory of humanity and its excessive production and consumption. By using materials from the human environment – the Anthropocene era – it stands in opposition to the projection of a regenerated, generative environment.
