Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie
Autor: Ewa Czwartos
Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie

Ewa Czwartos
Kierunek studiów: Malarstwo
Tytuł pracy: „Maluję, bo usta mam zamknięte”
Promotor: prof. ASP dr hab. Michał Zawada
Urodzona w 1998 roku w Suchej Beskidzkiej. W latach 2018-2023 studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Dyplom w pracowni prof. Andrzeja Bednarczyka, pod kierunkiem dr hab. Michała Zawady. Współpracuje ze Stowarzyszeniem Artystycznym Otwarta Pracownia. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem i filmem animowanym.
Born in 1998 in Sucha Beskidzka. Studied at the Academy of Fine Arts in Kraków (2018-2023), Faculty of Painting. Diploma in the studio of prof. Andrzej Bednarczyk, under the supervision of dr hab. Michał Zawada. She cooperates with the Otwarta Pracownia Artistic Association. She deals with painting, drawing and animated film.
Maluję, bo usta mam zamknięte
W namalowanych przeze mnie obrazach „wyjmuję” postacie kobiece z płócien dawnych mistrzów i układam je na nowo. Mieszam wizerunki, porzucam znane tła. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że przedstawione postacie kobiece są łudząco do siebie podobne, niczym sąsiadujące ze sobą klatki filmu animowanego. Dopiero po chwili widz dostrzega różnice. Kobiety na obrazach transmutują, łącząc się stają się hybrydami. Czy są zespołem czy indywidualnością? Czy układanka się rozsypie, gdy jednej z nich zabraknie?
Obrazy są wehikułem czasu. Reminiscencją świata minionego. Prowokują do dyskusji o historycznych rolach w kontekście teraźniejszości, o pojęciach, którym przestajemy już ufać, zagubieni w mnożących się historycznych narracjach.
In the paintings I paint, I “take out” female figures from the canvases of old masters and arrange them anew. I mix images, abandon familiar backgrounds. At first glance, it seems that the presented female characters are confusingly similar to each other, like adjacent frames of an animated film. Only after a while does the viewer notice the differences. The women in the paintings transmute, combining and becoming hybrids. Are they a team or an individual? Will the puzzle fall apart when one of them is missing? Images are a time machine. A reminiscence of a bygone world. They provoke discussion about historical roles in the context of the present, about concepts that we no longer trust, lost in the multiplying historical narratives.