Julia Platt

Kierunek studiów: Malarstwo
Tytuł pracy: „Takie będziemy duże!”
Promotor: prof. Andrzej Rysiński

Urodziła się 1997 roku w Gdańsku. Absolwentka Liceum Plastycznego w Gdyni Orłowie (2017). W zeszłym roku obroniła dyplom z wyróżnieniem na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie. Laureatka m.in. Grand Prix 4 Ogólnopolskiego Studenckiego Konkursu Malarskiego im. W. Fangora oraz Nagrody Dziekana Wydziału Malarstwa i Rysunku UAP w konkursie NOWY OBRAZ/NOWE SPOJRZENIE 2023 (UAP Poznań). Uczestniczka wystaw grupowych i indywidualnych. Obecnie jest w trakcie realizacji projektu stypendialnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Mieszka i tworzy w Warszawie.

Born in 1997 in Gdańsk. She is a graduate of the Art High School in Gdynia Orłowo (2017). Last year, she defended her diploma with distinction at the Painting Department of the Academy of Fine Arts in Warsaw. Laureate of, among others, the Grand Prix of the 4th National Student Painting Competition named after W. Fangor, as well as the Dean's Award of the Painting and Drawing Department at the NOWY OBRAZ/NOWE SPOJRZENIE 2023 competition (UAP Poznań). She has participated in group and solo exhibitions. Currently, she is in the process of implementing a scholarship project from the Minister of Culture and National Heritage. She lives and creates in Warsaw.

Takie będziemy duże!

Tematem pracy dyplomowej jest rzeczywistość bez mojej mamy, która zmarła cztery lata temu. Tytuł nawiązuje do wymyślonej przez nią dla mnie i mojej siostry bliźniaczki zabawy polegającej na podnoszeniu w górę rąk, wykrzykując i jednocześnie pokazując „jakim się będzie dużym” kiedyś, w przyszłości. Oprócz wspomnienia beztroski i naturalnej radości, postanowiłam skonfrontować uchwycone stwierdzenie z konsekwencjami upływającego czasu. Dyplom potraktowałam jako zbadanie i wyodrębnienie nowych definicji piękna, relacji, obecności, pustki i wspomnień, które wobec śmierci najbliższej osoby zostają podważone i zniekształcone.

We are going to be this big!

The subject of the thesis is reality without my mother, who passed away four years ago. The title refers to a game she invented for me and my twin sister, which involved lifting our hands up, shouting, and simultaneously showing "how big we will be someday in the future". Besides reminiscing about carefree and natural joy, I decided to confront the captured statement with the consequences of the time's passage. I treated my diploma as an exploration and extraction of new definitions of beauty, relationships, presence, emptiness, and memories, which are questioned and distorted in the face of the death of a loved one.