Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Autor: Paulina Żuk

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Paulina Żuk

Kierunek studiów: Malarstwo
Tytuł pracy: "Zjawisko powidoku – odbicie rzeczywistości czy złudzenie?"
Promotor: prof. Jarosław Modzelewski

 

Urodzona w 1994 roku. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Jarosława Modzelewskiego. W 2014 roku otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W latach 2015-2019 otrzymywała stypendia rektorskie. Uczestniczyła w 5 wystawach indywidualnych i 15 zbiorowych w Polsce i za granicą.

Paulina Żuk was born on 28.01.1994. She studied at the Academy of Fine Arts in Warsaw under the supervision of prof. Jarosław Modzelewski. In 2014, she got a scholarship granted by the Minister of Culture and National Heritage. Between 2015-2019, she received a rector's scholarship for outstanding students. She participated in 5 individual and 15 collective exhibitions in Poland and abroad.


Zjawisko powidoku – odbicie rzeczywistości czy złudzenie?

Cykl dyplomowy składa się z sześciu obrazów w technice olejno-woskowej, z własnym gruntem. Inne użyte materiały to np. pigment, tkanina.

Forma powidoku która pojawia się w mojej twórczości od kilku lat, zaistniała tutaj jako główna wartość formalna w obrazie. Otwarte wyeksponowane na świat zewnętrzny widzenie, skierowałam do wewnątrz. Powieka stała się ekranem wyświetlanych wewnętrznych obrazów. Wówczas odczuwane/widziane przeze mnie formy powidoku zaistniały na gruncie immanentnej fizjologii ciała, pamięci, doświadczenia i emocji. Obecne w obrazach formy mają swoje źródło w osobistych projekcjach widzenia podpowiekowego. Każdy obraz składający się na cykl zjawisko powidoku- odbicie, rzeczywistość czy złudzenie ? reprezentuje odrębne wydarzenie doświadczenia powidoku i konstrukcji jego formy w obrazie.

Próba powtórzenia odczuwanego spektaklu form w obrazie, może zaistnieć jedynie jako nowa forma rzeczywistości, a więc nie jest jego martwą fotograficzną kopią (powtórzenie w myśli S. Kierkegaarda). Konkretne zjawisko powidokowe staje się zatem konstrukcją do dalszych poszukiwań w strukturze obrazu, a także dyktuje specyficzne światło i napięcie, które je charakteryzuje.”