„Tytuł pochodzi od fragmentu wiersza Miłosza.

Projekt można opisać na podstawie modelu diamentu. Początkiem był sen o trzech lasach.

Eksplorowany obszar snu, wyśnionego w 2012 roku, potraktowany został jako punkt wyjścia.  Autorka zauważa kolejne sytuacje, które powtarzają się z lekkim przesunięciem. Powstają pętle czasowe. Montuje i edytuje – tekst i obraz okazują się splecione ze sobą niezwykle mocno.

Zaciera się granica pomiędzy tym co własne, a tym co cudze.

Archetypiczne obrazy lasu i wody, obrazy z natury, która już nie jest naszym naturalnym środowiskiem, natomiast daje schronienie lub budzi niepokój, są próbą poradzeniem sobie z  nieznanym obszarem wyśnionej historii i jej następstw.”