Wykonawcą projektu było Gdańskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Miejskiego. Już w 1963 r. ogłoszono konkurs architektoniczny na zagospodarowanie terenu przy ul. Rajskiej. Początkowo plan zakładał budowę kompleksu miejskiego: domu towarowego, hotelu, restauracji, pawilonów, Domu Technika i Domu Nauczyciela. Ze względów finansowych realizację mocno okrojono i postanowiono zbudować tylko Dom Technika. Zwyciężył projekt duetu architektów Miastoprojektu Szczepana Bauma i Danuty Olędzkiej. Budowa NOT-u rozpoczęła się w 1969 r.

Obiekt posiada cztery kondygnacje, w fasadzie zastosowano poziome podziały składające się z szeregu okien, betonowych i ceglanych pasów. Budynek posiada salę teatralną z widownią na 450 miejsc, sale konferencyjne i wykładowe, reprezentacyjny hol główny. W pierwotnym projekcie znajdowała się również biblioteka, kawiarnia i restauracja.

Wnętrze Domu Technika urządzali artyści plastycy, absolwenci PWSSP w Gdańsku. Byli to: Wiesław Kobyliński absolwent Architektury Wnętrz, Ewa Szyszko absolwentka Architektury Wnętrz, Jerzy Szyszko absolwent Architektury i Andrzej Trzaska absolwent Malarstwa. Do dekoracji użyli bardzo różnorodnych materiałów: drewna, lastryka, metaloplastyki, kamiennych płyt, okładzin rzeźbiarskich czy płyt ceramicznych, które tworzyły oryginalne mozaiki.

Na głównej ścianie frontowej i we wnętrzu, na uwagę zasługują kompozycje ceramiczne autorstwa Andrzeja Trzaski. Jego prace idealnie korespondują z architekturą, tworzą abstrakcyjne, geometryczne kompozycje, w których światło gra z cieniem. Wzrok przyciąga również wieńcząca główny hol wypalana i szkliwiona mozaika, powstała z dużych kafli ceramicznych.

Dom Technika jest bardzo dobrym przykładem współpracy architektów i plastyków dzięki, której powstał idealny i spójny obiekt. W 1974 r. projekt został doceniony i otrzymał Nagrodę II stopnia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych.   

Więcej informacji na temat architektury polskiej w PRL-u można uzyskać w publikacjach znajdujących się w Bibliotece ASP w Gdańsku:

Szafer T. Przemysław, Nowa architektura polska. Diariusz lat 1966-1970, Warszawa 1972.

Szafer T. Przemysław, Nowa architektura polska. Diariusz lat 1971-1975, Warszawa 1979.

Szafer T. Przemysław, Nowa architektura polska. Diariusz lat 1976-1980, Warszawa 1981.

Kiecko Emilia, Przyszłość do zbudowania. Futurologia i architektura w PRL, Warszawa 2018.

Oprac. merytoryczne Paulina Szymańska

Koordynacja projektu Anna Polańska